Rozdzielnice elektryczne ewoluowały. Zamiast prostych skrzynek z bezpiecznikami, nowoczesne szafy centralne (w domach z systemem przewodowym Smart Home, np. KNX, Loxone) to skomplikowane węzły logiczne. Projektując taką instalację, należy przestrzegać kilku fundamentalnych zasad.

Topologia "w gwiazdę"

W tradycyjnej instalacji przewody układane są od puszki do puszki. W instalacji smart home najczęściej stosuje się topologię gwiazdy: każdy obwód oświetleniowy, wybrane gniazda i rolety prowadzone są bezpośrednio z tablicy rozdzielczej. Wymaga to użycia wielokrotnie większej ilości kabli, jednak pozwala na pełne sterowanie systemem z jednego miejsca (np. ze styczników lub modułów przekaźnikowych).

Rozmiar ma znaczenie (gigantyczne szafy)

Standardowa szafa 4x24 (96 modułów) w domu inteligentnym najczęściej okaże się ułamkiem potrzeb. Systemy smart home wymagają:

• Wielu zasilaczy DC (często 24V).
• Wielokanałowych aktorów roletowych i świetlnych (często zajmujących 8-12 modułów każdy).
• Ogromnych ilości złączek rzędowych (listew zaciskowych), by uporządkować zbiegające się setki kabli.
• Odpowiedniego odstępu między aparatami do odprowadzania ciepła.

W domach o powierzchni 150m2, nierzadko stosuje się wolnostojące szafy rzędu 2x144 modułów.

Podział sekcji (Separacja napięć)

Bardzo ważne jest zachowanie fizycznego podziału przestrzeni w rozdzielnicy na część zasilaną napięciem sieciowym 230/400V (AC) oraz część niskonapięciową 24V (DC) i magistralną. Wymagają tego normy bezpieczeństwa, co chroni system przez indukowaniem się napięć niszczących delikatne układy mikroprocesorowe.

W aplikacji DINBoard możesz swobodnie modelować ogromne szafy, używać własnych modułów SVG reprezentujących urządzenia KNX czy sterowniki PLC, precyzyjnie kalkulując przy tym miejsce na listwy zaciskowe piętrowe.