Poprawne i jednoznaczne opisywanie aparatury na schematach i bezpośrednio w rozdzielnicy to podstawa szybkiej diagnostyki w przypadku awarii. Stosowanie międzynarodowej normy ISO/IEC ułatwia współpracę miedzy projektantami a instalatorami.

Najpopularniejsze kody literowe:

Q** - Łączniki i rozłączniki w torach głównych prądowych (np. Rozłącznik izolacyjny to zazwyczaj **Q1** lub *QG). F** - Urządzenia zabezpieczające. W tej grupie znajdują się wyłączniki nadprądowe (MCB), wyłączniki różnicowoprądowe (RCD), a także bezpieczniki topikowe. (np. **F1**, *F2).

• T - Transformatory, zasilacze (np. dzwonkowe, LED).
• K - Przekaźniki i styczniki (np. stycznik do załączania ogrzewania, przekaźniki bistabilne).

X** - Zaciski, złącza, bloki rozdzielcze, listwy zaciskowe (np. **X1**, **XPE**, *XN).

Systemy numeracji

Istnieje kilka szkół numerycznego oznaczania aparatów.

1. Numeracja ciągła: Kolejne aparaty to F1, F2, F3, F4... Najprostsza, ale nie pokazuje hierarchii.
2. Numeracja zagnieżdżona (hierarchiczna): Bardzo popularna w przypadku wyłączników RCD.

• RCD otrzymuje oznaczenie np. F1.
• Wyłączniki nadprądowe "podpięte" pod ten RCD otrzymują oznaczenia F1.1*, **F1.2**, *F1.3.
• Dzięki temu elektryk patrząc na schemat od razu wie, że obwód F1.3 jest chroniony przez wyłącznik różnicowoprądowy F1.

W DINBoard Web zaimplementowaliśmy inteligentny system autogeneracji oznaczeń, który automatycznie stosuje odpowiednie prefixy i pozwala na włączenie numeracji hierarchicznej jednym kliknięciem, gwarantując pełną spójność między dokumentacją a stanem faktycznym.