Ogranicznik przepięć (SPD - Surge Protective Device) jest jak pasy bezpieczeństwa w samochodzie. Zazwyczaj "nic nie robi", ale gdy nastąpi wyładowanie atmosferyczne (piorun) lub przepięcie łączeniowe w sieci energetycznej, to on przyjmuje na siebie energię zagrażającą cennemu sprzętowi elektronicznemu w domu.

Typy SPD:

• T1 (dawniej klasa B) - Ochrona przed prądami piorunowymi. Stosowane gdy dom ma instalację odgromową.
• T2 (dawniej klasa C) - Ochrona przed przepięciami łączeniowymi i indukowanymi.

W praktyce domowej najczęściej stosuje się bloki zintegrowane T1+T2.

Najważniejsza zasada montażu: Reguła 0.5 metra

Całkowita długość przewodów przyłączeniowych SPD (od przewodu fazowego przez SPD do szyny wyrównawczej PE) nie może przekraczać 0.5 m. Dlaczego? Podczas wyładowania piorunowego prąd narasta niezwykle stromo. Taki szybkozmienny prąd powoduje powstawanie znacznego spadku napięcia na samej indukcyjności przewodu (ok. 1kV na każdy metr przewodu). Jeśli przewód odprowadzający będzie miał 1.5 metra, napięcie na chronionych zaciskach znacznie wzrośnie, niszcząc elektronikę pomimo działania ochronnika!

Pętle i zagięcia

Przewody do SPD należy prowadzić maksymalnie krótko i w linii prostej. Unikaj kątów prostych, zagięć o małym promieniu, a absolutnie zakazane jest formowanie rezerw przewodu w formie "pętli".

V-połączenie (Połączenie typu V)

Jeśli nie masz możliwości utrzymania reżimu 0.5 m ze względu na gabaryty rozdzielnicy, należy zastosować metodę typu V. Przewód fazowy zasilający wchodzi na zacisk SPD, a następnie wychodzi z drugiego zacisku w tym samym module do głównego rozłącznika instalacji. Przepięcie jest "łapane" natychmiast, bez spadków napięć na przewodach bocznikujących.